Deze web-log hebben we nu 2 jaar in gebruik en we vonden het weer eens tijd worden om iets nieuws te proberen. Daarom hebben we een nieuwe website gemaakt waar al onze verhalen verder te volgen zijn:
Deze site is nog in ontwikkeling, maar onze weblog is al vast overgezet.
Zaterdag 30 mei zouden opa Jan en oma Bets eigenlijk 40 jaar getrouwd zijn geweest. Dit hebben ze niet meer mee mogen maken. We wilden deze dag toch vieren en dus zijn we met het hele gezin van opa en oma van Loenhout naar Toverland geweest. Juul hebben voor haar plezier en dat van ons toch maar thuisgelaten. Stijn had het al de hele week over Toverland gehad bij Otje en zo erg zelfs dat zijn vriendjes daar het er thuis ook over hadden dat Stijn ging toveren.
Het weer was erg goed, waardoor er ook met veel plezier van alle waterpartijen genoten is door zowel de kindjes als door de volwassenen.
De dag werd begonnen met de wildwaterbaan, waar Stijn voor in het bootje zat en behoorlijk wat water over zich heen kreeg. Zijn eerste woorden waren dan ook toen we weer bij de uitstapplaats waren: "Niet leuk", maar toen we even later terug de wildwaterbaan in gingen, was hij weer lekker enthousiast om mee te gaan. En eigenlijk was deze dag niets te eng of te moeilijk voor Stijn. Hij is over een hoge touwbrug geklommen, van een enorme hoge, afgesloten tunnelglijbaan gegleden, in de kop en schotel, vrachtwagenchauffeur geweest, op de bobsleebaan, in de snelle treintjesachtbaan die behoorlijk veel herrie maakte!, met een bootje van de waterglijbaan, en ga zo maar door. Alles waar Stijn in mocht (meestal alleen onder begeleiding), is hij dapper ingeweest. En we waren dan ook erg trots op ons menneke!
Tegen vijven was het weer genoeg geweest en de dag in Toverland werd afgesloten met een lekker ijsje en hop terug richting huis. Onderweg even ingedut, maar thuis aangekomen had hij weer voldoende energie bijgetankt om samen met Eline, Kevin en Mike heerlijk onder de tuinsproeier te spelen. Dit duurde maar even aangezien Stijn met sproeier en al zijn grote nicht en neefjes achterna aan het lopen was tot in de garage, welke al redelijk snel voor de helft blank stond: einde sproeifestijn. Daarna fijn verstoppertje gespeeld en wat overdag niet altijd even duidelijk te zien was door de durf en het lef van Stijn, was tijdens dit spel des te meer zichtbaar. Stijn is dan toch echt een paar jaar jonger en heeft nog weinig benul van spelregels. Maar er werd door grotere wel erg leuk mee omgegaan.
Als afsluiting was er een heerlijke barbecue. De kinderen aan hun eigen tafel hebben behoorlijk gesmikkeld van de broodjes, de rauwkost en van de frikadellen. En na de maaltijd gingen de mannen even lekker uitbuiken op de bank, terwijl Kevin hen een verhaal van Cars aan het voorlezen was.
Na de lunch werd er lekker gespeeld, want wat is er leuker dan de combinatie van water en zand? Tegen half twee zijn papa en Juul naar huis gegaan en zijn Stijn en ik gebleven. We zouden met Jan, Chantal en Demi naar huis rijden. Goede keuze geweest, want was Stijn in het begin nog wat afhoudend en speelde hij niet zo veel met de 2 neefjes van Demi, na een korte periode kwam hij los en werd er een klein modder- en watergevecht gehouden tussen de kleine mannen en Jan. Resultaat een wat natte Jan, en een behoorlijk modderig Stijntje! Toen we tegen half vier naar huis reden was Stijn dan ook doodop, maar thuis aangekomen wachtte hem weer een nieuwe verassing: grote Koen zou nog even langs komen om te spelen. Toen Natalie en Koen tegen zessen vertrokken, werd het geslaagde Hemelvaartweekend afgesloten met frietjes en een erg special gitaarsessie van Stijn:
We wilden vanmorgen eigenlijk voor het eerst sinds lange tijd weer een keer naar het zwembad gaan, maar het weer was zo lekker dat er besloten is om toch te gaan genieten van de zon. En waar kan dat beter dan lekker luieren op x91t Witven en om hier te spelen in de grote zandbak met al het water! Eric en ik hebben altijd wat moeite om met zox92n dag de juiste dingen mee te nemen. Zo hadden we geen zwemkleding bij ons, waren we broodjes en lekkers vergeten. Maar dankzij de familie Smets konden we bij aankomst meteen beginnen met broodjes en wat drinken.
Zo hadden we al melding gemaakt van Juuls eerste losse stapjes, maar ze kan nu ook al steeds beter en langer zelfstandig blijven staan. Met het echte lopen vordert het nog niet heel erg. Ze loopt nog altijd niet meer dan een stap of 3-4, maar het evenwicht begint ze steeds meer onder de knie te krijgen. Ze kan al drinkend al een behoorlijke poos zelfstandig rechtop blijven staan, zonder dat ze zwalkt als een dronkeman.
Donderdag, Hemelvaart, was er afgesproken om een gezellig middagje met de vrienden door te brengen op de kinderboerderij.
En zo vertrokken wij donderdagmiddag met fiets en fietskar, gevuld met 2 kindjes, plaids, emmertjes en ander speelgoed richting ‘De Hazenwinkel’. Er werd volop geknuffeld en gespeeld in de zandbak, op het klimrek en op de schommel en de draaimolen. Het is wel gebleken dat Juul nog een beetje onhandig is (erfenis van haar moeder?). Overal waar Juul langs kwam gekropen, viel drinken omver en ook het lief aaien van Lieke moest door een volwassen hand worden bijgestuurd. Bij een gezellige dag horen uiteraard ook diverse versnaperingen.
Deze waren ruimschoots aanwezig, zowel voor de kindjes als voor de volwassenen. En zou je denken dat volwassenen kunnen eten? De kleintjes konden er ook wat van. Tijs en Juul leken onverzadigbaar. Er was telkens nog wel ergens een gaatje voor een aardbei, wat chips, een toefje slagroom, noem maar op.
Tegen vijven vertrokken we richting De Plank om daar lekker te gaan barbecuexebn. Juul nog geprobeerd in bed te leggen, maar op een ander, en vooral ook in een vreemde omgeving (dus niet haar eigen bedje), slaapt ze toch een stuk minder. Ze leek moe, maar ze kon zich er gelukkig goed over heen zetten. Ze heeft nog lekker met de andere kindjes gespeeld op de glijbaan, met de ballentoren en met al het andere speelgoed binnen. Toen we eenmaal ver na bedtijd naar huis fietsten, viel Stijn als een blok in slaap en bleef Juul lekker wakker in de fietskar om de dag nog even na te bespreken met en in zichzelf.
Stijn die al lang in bed had moeten liggen, stond plots in zijn pyama buiten. En onbekend waar hij het vandaan haalt, er kwamen 2 luchtballonnen langs, een gele en een blauwe en bij de blauwe (ver aan de hemel als puntjes terug te vinden) was Stijns enthousiaste reactie: "Mijn allerbeste vriend. Daaag, ik zal je missen" en fanatiek werden beide luchtballonnen met gevaar voor eigen leven uitgezwaaid.
Afgelopen weekend was het weekend van de eerste keertjes:Zo zijn we voor het eerst gaan kamperen met onze nieuwe vouwwagen, heeft Stijn voor het eerst zelf zonder zijwieltjes gefietst, heeft Juul haar eerste 3 pasjes los gelopen en was het de start van een nieuwe familietraditie.
We twijfelden vooraf nog om te gaan omdat de weersvoorspellingen niet erg goed waren, maar gelukkig had onze zin in vrijheid en gezelligheid ons overgehaald om toch te gaan. ook de strakblauwe hemel zaterdagmorgen heeft ons over de streep getrokken.Zaterdagmorgen, auto en vouwwagen (vuilniswagen zoals Stijn zegt) ingeladen en hop, naar de minicamping ‘De boksheide’ te Eersel gereden. Ik weet niet hoe we het doen, maar het lukt ons telkens om toch weer verkeerd te rijden, zelfs op een afstand van nog geen 20 km!
We kwamen voor tienen al aan op de camping. Na de lekkere kop koffie, gingen Eric, Cindy en ik meteen aan de slag om de vouwwagen op te zetten, terwijl Arjen de kindereen aan het vermaken was. Marieke was op dat moment al aan het werk en Toon was Lore naar ballet aan het brengen. Het opzetten viel nog niet mee, zeker omdat we de gebruiksaanwijzing niet tot onze beschikking hadden. Deze was zo goed opgeborgen dat we haar pas de laatste ochtend tegen kwamen. Nu we de vouwwagen eenmaal hebben opgezet en weten hoe het buizenframe in elkaar moet komen, zal het straks aan het Gardameer een stuk eenvoudiger gaan (hopen we). Misschien moeten we dan vragen of Arjen ook meegaat, zodat hij Stijn en Juul bezig kan houden. 
En terwijl de volwassenen achter het windscherm en de vouwwagen genoten van het zonnetje en gezellige buurt waren de kinderen heerlijk vrij aan het spelen op het grote grasveld, bij de waterkranen en achter de stal, om tegen etenstijd onze nieuwe Skottelbraai uit te proberen met z’n 10-en. Het heerlijke diner werd afgesloten met een danspartij en een lekkere boswandeling, waarna de kinderen ruim na bedtijd heerlijk onder de wol gingen en de volwassenen lekker gingen genieten in de buitenlucht van een potje bier en gebuurt.
De volgende morgen was alweer vroeg dag en behoorlijk regenachtig. (Onze vouwwagen is in ieder geval waterdicht). Maar dankzij onze voortent konden we goed met z’n allen bij ons droog zitten totdat tegen elven de regen ophield en we weer naar buiten konden om weer heerlijk verder te spelen en te genieten van de vrijheid en de buitenlucht!Tegen lunchtijd werden de restanten van het barbecue van de vorige dag weer opgebraden en toen was het alweer tijd om langzaam afscheid te nemen. Marieke moest werken. De rest nog gebleven voor het inpakken van de spullen om tegen etenstijd het weekend gezamenlijk af te sluiten met frietjes bij Toon en Marieke thuis. En wie heeft hier haar eerste 3 stapjes los gezet? Juul! Nu maar hopen dat het niet zo lang duurt als met Stijn, dus dat ze sneller als 4 weken nog meer pasjes zal zetten.
Na het diner keerde wij weer terug naar de camping om een nachtje met z’n 4-en door te brengen. Stijn en Juul te bed gelegd, maar van slapen kwam niets. Ze lagen behoorlijk te keten in de slaapcabine en je hoorde Stijn de hele tijd bij Juul in haar slaaptentje kruipen, kietelen en giebelen met z’n 2-en. Genieten voor Eric en mij om die 2 zo leuk samen bezig te horen. Na een uur was de lol eraf en zijn we nog maar even een boswandeling gaan maken, waarna ze als een blok in slaap vielen.
De dag erop de vouwwagen opgeruimd in minder dan 1,5 uur. Dat viel zeker niet tegen zo voor de eerste keer met 2 rondlopende kinderen.
Het was een erg leuk, leerzaam en vooral ook vermoeiend weekend maar zeker voor herhaling vatbaar. Een nieuwe familietraditie is in gang gezet en volgend jaar gaan we zeker weer met de Neven & nichten Van Rooij die er interesse in hebben kamperen.
Kijk hoe trots Stijn is op de eerste oogst van ons moestuintje! Jammer dat hij zelf geen radijsjes lust.
Afgelopen zondag was het weer Moederdag. En heerlijk verwend is deze mama weer. De dag werd begonnen met lekker uitslapen, waarna ik een heerlijk ontbijtje kreeg met croissantjes, krentenbolletjes, gekookt eitje en vooral ook 2 heel mooie macaronikettinkjes van mijn kinderen!Na het ontbijt lekker wat spelen, aankleden en daarna heerlijk wandelend naar de speeltuin om te gaan fruitpicknicken en te schommelen.
Nadat de appeltjes en banaantjes naar binnen waren gewerkt, terug naar huis om ‘s middags weer samen met opa en oma naar de speeltuin in het kabouterdorp te gaan.Het was de eerste keer dat we in deze speeltuin kwamen, maar het is zeker voor herhaling vatbaar. De grote glijbaan was de topper voor Stijn. In het begin allemaal spannend en eng. De eerste 2 keer moest ik met hem mee naar bovenklimmen en naar beneden glijden, daarna begon Stijn steeds moediger te worden om uiteindelijk alleen naar boven te klimmen en naar beneden te glijden. Voor Juul was de grote zandbak het paradijs. Lekker spelen met emmertje, schepje en zeefje. Toen het tijd was om naar huis te gaan en Juul uit de zandbak getild werd, begon ze het toch op een gillen te zetten! Een schreeuwend meisje onder mijn arm mee naar de kinderwagen, waar ze heeft zitten mopperen tot we 10 minuten later thuis aangekomen waren.
Zaterdag kwam opa, na bijna 2 maanden wandelen, weer terug thuis.
Oma, Stijn, Juul en ik in de auto en op naar het station in Eindhoven waar al vrij snel de Eurolinesbus aan kwam zetten. Stijn enthousiast omdat hij opa achter het raam zag zitten en meteen weer teleurgesteld omdat de bus niet stopte maar doorreed. Gelukkige keerde deze even verderop om de passagiers aan de juiste zijde van de straat uit te laten stappen. Voor Juul was het toch wel even wennen. Wie was toch ook weer die gebruinde meneer die zo enthousiast werd begroet door haar grote broer? Gelukkig was de herkenning snel weer terug en genoot ze thuis weer volop van het op de schouder zitten bij opa.
